Οι κιρσοί είναι διευρύνσεις των επιφανειακών φλεβών των κάτω άκρων, που συνοδεύονται από βαλβιδική ανεπάρκεια και κυκλοφορικές διαταραχές. Ο όρος "κιρσοί" προέρχεται από τα λατινικά. Varix - "πρήξιμο". Αυτή η διάγνωση είναι πολύ συχνή: έως και 89% των γυναικών και έως και 66% των ανδρών στις ανεπτυγμένες χώρες έχουν σημάδια κιρσών διαφορετικού βαθμού.
Οι βαλβίδες που εκτίθενται στην υψηλότερη μηχανική καταπόνηση είναι συνήθως οι πρώτες που επηρεάζονται. Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει παθολογική διαρροή αίματος μέσω του στόματος των μεγάλων και μικρών σαφηνών φλεβών, μερικές φορές και μέσω μεγάλων διάτρητων φλεβών. Ένας υπερβολικός όγκος αίματος που προκύπτει στις επιφανειακές φλέβες οδηγεί σταδιακά σε υπερβολική έκταση του τοιχώματος της φλέβας. Ο συνολικός όγκος αίματος στην επιφανειακή φλεβική κλίνη των κάτω άκρων αυξάνεται, με αποτέλεσμα τη διάταση και την ανεπάρκεια της βαλβίδας των διάτρητων φλεβών. Οι κιρσοί επηρεάζουν συχνότερα τις φλέβες των κάτω άκρων, αλλά μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε όργανο ή μέρος του σώματος.
Συμπτώματα κιρσών
Η κλινική των κιρσών καθορίζεται από τα στάδια της νόσου:
- Στάδιο 1. Τα πρώτα συμπτώματα είναι βαρύτητα και κόπωση στα πόδια μετά από ημερήσια εργασία και πρήξιμο των αστραγάλων, των ποδιών και των κάτω ποδιών αργά το απόγευμα. Σε αυτή την περίπτωση, όλα τα συμπτώματα εξαφανίζονται μετά από μια νυχτερινή ανάπαυση ή μετά από ενεργό περπάτημα.
- Στάδιο 2: Ευρυαγγείες στα πόδια, πόνος κατά μήκος των φλεβών και σπάνιες νυχτερινές κράμπες στα πόδια.
- Στάδιο 3. Σε αυτό το στάδιο γίνονται ήδη αισθητά στο δέρμα μικρές φλέβες και οζίδια, τα οποία εμφανίζονται μετά από αρκετή ώρα καθιστή ή ορθοστασία.
- Στάδιο 4. Εκτός από όλα τα παραπάνω συμπτώματα, υπάρχει συνεχές πρήξιμο αργά το απόγευμα, το οποίο μπορεί να μην εξαφανιστεί εντελώς το πρωί.
- Στάδιο 5. Το δέρμα στα πόδια σας μπορεί να γίνει σκούρο χρώμα. Εμφανίζεται ατροφία του δέρματος.
- Στάδιο 6. Εμφανίζονται τροφικά έλκη, ικανά να επουλωθούν.
- Στάδιο 7. Τα τροφικά έλκη δεν επουλώνονται.
Ένα από τα πρώτα σημάδια της έναρξης της νόσου είναι συχνά το πρήξιμο και ο πόνος κατά μήκος των φλεβών. Οι κιρσοί στα πόδια προκαλούν ελαφρύ πρήξιμο των μαλακών ιστών, συνήθως στα πόδια, τους αστραγάλους και τις κνήμες. Η παρουσία ενός τέτοιου «συνδρόμου βαριών ποδιών» δεν προδιαθέτει απαραίτητα για επακόλουθο μετασχηματισμό κιρσών. Ωστόσο, οι περισσότεροι ασθενείς παρατήρησαν ένα από τα αναφερόμενα συμπτώματα στην αρχή της νόσου, ειδικά το βράδυ, όταν στέκονταν ή περπατούσαν για πολλή ώρα σε ζεστό καιρό.
Η νόσος αναπτύσσεται σε μεγάλο χρονικό διάστημα και τα συμπτώματα που αναφέρονται συνοδεύονται από «βραδινό» οίδημα. Το οίδημα εμφανίζεται αρχικά στους αστραγάλους και τα πόδια και στη συνέχεια εξαπλώνεται στο κάτω πόδι. Εάν παρουσιαστεί τέτοιο οίδημα, θα πρέπει να μιλήσουμε για αναπτυγμένη χρόνια φλεβική ανεπάρκεια. Το χρώμα του δέρματος παίρνει μια μπλε απόχρωση. Εάν οι ασθενείς σε αυτό το στάδιο δεν λάβουν την απαραίτητη θεραπεία, ένα ορισμένο ποσοστό από αυτούς εμφανίζει υπερμελάγχρωση του δέρματος των ποδιών και λιποδερματοσκλήρωση. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις εμφανίζονται τροφικά έλκη.
Εκτός από τους κιρσούς των κάτω άκρων, υπάρχουν επίσης:
- κιρσοί της λεκάνης στις γυναίκες.
- κιρσοκήλη στους άνδρες?
- Βλάβη στις φλέβες των κάτω άκρων.
- Διεύρυνση των οισοφαγικών φλεβών λόγω ηπατικής νόσου.
- μεταθρομβοφλεβικές εκδηλώσεις σε διάφορα όργανα.
Αιτίες της νόσου
Παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου:
- Καθιστική εργασία ή εργασία «στα πόδια σας».
- ευσαρκία;
- κληρονομικότητα, προδιάθεση για ασθένεια.
- Ηλικία και φύλο. Η μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης κιρσών είναι σε γυναίκες ηλικίας 30 έως 40 ετών.
- Εγκυμοσύνη.
Οι σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος της εμφάνισης κιρσών είναι ακόμα θέμα συζήτησης και επιστημονικής έρευνας. Οι διαταραχές στην εκροή φλεβικού αίματος προκαλούνται συνήθως από την απουσία ή την αδυναμία της αγγειακής βαλβιδικής συσκευής που βρίσκεται βαθιά στον ιστό. Οι κιρσοί των κάτω άκρων και άλλων οργάνων μπορεί επίσης να προκληθούν από τη μείωση του τόνου του αγγειακού τοιχώματος.
Λιγότερο συχνά, οι κιρσοί στα πόδια σχετίζονται με τις ακόλουθες ασθένειες:
- προηγούμενη φλεγμονή των φλεβών (φλεβίτιδα).
- Σχηματισμός θρόμβων αίματος στο φλεβικό κρεβάτι.
- συγγενείς ανωμαλίες της αγγειακής ανάπτυξης.
Θεραπεία κιρσών των κάτω άκρων
Η ουσία της συντηρητικής θεραπείας των κιρσών είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής φλεβικής παροχέτευσης.
Φυσική δραστηριότητα
Για ασθενείς με κιρσούς, το περπάτημα συνιστάται τόσο για πρόληψη όσο και για θεραπεία. Η σύσπαση των μυών των ποδιών αντλεί αίμα στην καρδιά και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος.
Φορώντας ρούχα συμπίεσης
Η χρήση καλτσών συμπίεσης είναι μια από τις συντηρητικές μεθόδους αντιμετώπισης των κιρσών και άλλων φλεβικών βλαβών. Τα προϊόντα έχουν συμπιεστική δράση για τη διατήρηση του αγγειακού τόνου και την αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος στην πληγείσα περιοχή των κάτω άκρων. Είναι σημαντικό να αλλάζετε τακτικά εσώρουχα καθώς τείνουν να τεντώνονται.
Φαρμακευτική αγωγή
Τα φάρμακα για τη θεραπεία των κιρσών έχουν σχεδιαστεί για να αυξάνουν τον τόνο των φλεβών, να μειώνουν τη διαπερατότητα των τριχοειδών και να βελτιώνουν τη λεμφική παροχέτευση και τη μικροκυκλοφορία, καθώς και να εξαλείφουν τις ρεολογικές διαταραχές και να σταματήσουν τη φλεγμονή. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των κιρσών χωρίζονται σε διάφορες ομάδες. Φλεβοτονικά: διοσμίνη, τριβενοσίδη, ρουτοζίδη και άλλα. Αντιπηκτικά: νατριούχος ενοξαπαρίνη, ασβέστιο ναδροπαρίνη. Παράγοντες κατά του οιδήματος: διοσμίνη και άλλα. Διαχωριστές: τικλοπιδίνη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, δοβεσυλικό ασβέστιο. για τροφικές αλλαγές: τριβενοσίδη, διοσμίνη. Αντιοξειδωτικά: Βιταμίνη Ε; Ακετυλοσαλικυλικό οξύ και τα παράγωγά του. μη στεροειδή αναλγητικά; Ινολυτικά.
Οι γιατροί συνιστούν επίσης τη χρήση τοπικών φαρμάκων - αλοιφών και τζελ. Αυτό βοηθά στην ανακούφιση του πόνου στα άκρα και στη μείωση του οιδήματος, στη βελτίωση της λειτουργίας του συστήματος των βαλβίδων, στην αύξηση του τόνου των αγγειακών τοιχωμάτων και στην αποκατάσταση της κανονικής ροής του αίματος.
Χειρουργική αντιμετώπιση κιρσών
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδείκνυται χειρουργική επέμβαση - αυτή είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας. Οι σύγχρονες επεμβάσεις που γίνονται με χρήση λέιζερ, ραδιοσυχνοτήτων ή σκληροθεραπείας γίνονται με τοπική αναισθησία.
Πρόληψη.
Μια πραγματικά αποτελεσματική πρόληψη των κιρσών είναι η χρήση κάλτσων συμπίεσης, η διατήρηση φυσιολογικού βάρους και η τακτική άσκηση, ιδιαίτερα το περπάτημα ή το κολύμπι. Το αυτο-μασάζ βοηθά επίσης στις εκδηλώσεις κιρσών (μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε κρέμες ή αλοιφές για αυτό).